خورشید منشأ گرما، انرژی، نور و زندگی است.
نور آفتاب یک ضرورت بیولوژیکی برای انسان است. بدون نور خورشید زندگی و سلامت کامل ممکن نیست. اگر خود را از نور آفتاب محروم کنید سیستم ایمنی و کلیه اعمال حیاتی بدن دچار اختلال خواهند گردید.
بطور کلی اکثر موجودات در طبیعت همواره و بدون واسطه در معرض نور خورشید قرار دارند. این تنها انسان است که خود را در میان آهن و آجر و سیمان، و پرده و پارچه از هر نوع و شکل آن پنهان کرده و در نتیجه به فقر آفتاب دچار می‌گردد.
یکی از بزرگترین علل بیماریهای قرن ما همین دوری و پرهیز خودآگاه و ناخودآگاه از نور آفتاب است. گیاهان ناقص و علفهای هرز ممکن است در سایه رشد کنند. اما میوه‌های رنگین، آبدار، خوشمزه و لذت بخش نیاز به نور آفتاب برای رشد دارند.
علاوه بر بیماریهای شناخته شده‌ای مانند کمبود ویتامین د و پوکی استخوان افسردگی و تغییرات حالات روحی نیز از عوارض کمبود آفتاب هستند.
آمار به وضوح نشان می‌دهند که میزان بیماریهای روحی و خودکشی در مناطقی که دچار فقر تابش آفتاب هستند بالاتر از میزان آنها در سرزمینهای آفتابگیر می‌باشند. اختلالات روحی ـ روانی همچنین در فصول سرد بیشتر از فصلهای گرم و آفتابی در بین مردم رواج دارند.

رفتن به صفحه اول