شیرین کننده های مصنوعی

حقایقی درباره ی شیرین کننده های مصنوعی:

آیا میدانید که شیرین کننده‌های مصنوعی درحدود ۵ هزار ماده‌ی غذایی مختلف از نوشابه‌ها گرفته تا آدامس و شکلات و غذاهای بسته‌بندی بصورت آشکار یا پنهان وجود دارند؟
آیا میدانید که معروفترین و پرمصرف‌ترین شیرین کننده‌ی مصنوعی آسپارتم در ابتدا توسط پنتاگون به عنوان ماده‌ای برای جنگ‌های شیمیایی شناخته شد؟
آیا میدانید که تمام شیرین کننده‌های مصنوعی تحت هرنام و به هرشکل و گونه یا خود و یا متابولیتهایشان در بدن سرطان‌زا می‌باشند؟
آیا میدانید که دلیل ورود شیرین کننده‌های مصنوعی به بازار برای سلامت بیماران دیابتی و یا برای کاهش میزان چاقی در جامعه نبوده بلکه تنها و تنها به دلیل اقتصادی و بهره برداری از سودهای کلان حاصله از تولید و فروش این محصولات می‌باشد؟
تولید شیرین کننده‌های مصنوعی بسیار ارزانتر از قندهای طبیعی بوده و میزان شیرینی و همچنین دوام آنها عموماً چند صدبرابر شیرین کننده های طبیعی می‌باشد. بعلاوه، محصولاتی که در حالت عادی بدلیل وجود قند کمتر یا ابداً مصرف نمی‌گردند توسط تبلیغات سالم و مفید بودن این شیرین کننده‌ها به مقادیر بسیار باورنکردنی به فروش می‌رسند.
آیا میدانید سازمان صدور پروانه‌ی غذا و دارو در امریکا تا ۸ سال از دادن پروانه‌ی مجاز به آسپارتم (نوتراسوئیت) بدلیل خطرناک بودن آن خودداری می‌کرد[۱]؟
آیا میدانید که برای شیرین کننده‌های مصنوعی میزان مجاز یا حداکثر مجاز قابل مصرف روزانه تعیین گردیده است. یعنی مصرف کننده مجاز است که در روز تنها میزان خاصی از این مواد را مصرف نموده مصرف بیش از حد مجاز آن برای بدن مضر یا خطرناک تشخیص داده شده است.
این نوع طبقه بندی برای سموم موجود در خاک، آب و هوا بکار می‌رود.
آیا میدانید که جامعه پزشکی بیماری جدیدی به نام «بیماری ناشی از شیرین کننده‌ های مصنوعی» را ثبت و نام گذاری نموده است؟

این بیماری که خود شامل علایم و نشانه‌های مختلف از قبیل اختلالات عصبی، عضلانی، هورمونی می‌باشد با قطع مصرف آسپارتم بخصوص و سایر شیرین کننده‌های مصنوعی در کل درمان می‌گردد.

آیا میدانید رونالدرامزفیلد وزیر دفاع امریکا در زمان بوش عامل اصلی صدور پروانه برای آسپارتم بود. ایشان که در آن زمان مدیر کل و سهامدار اصلی شرکت سازنده‌ی آسپارتم بود با زد و بند، رشوه و استفاده از نفوذ خویش موفق به گرفتن مجوز تولید و فروش این ماده گردیده و از این طریق صدها میلیون دلار به جیب خود و کمپانی مربوطه سرازیر نمود.
آیا میدانید که ارتباط آسپارتم با ایجاد سرطان‌های مختلف و سمپتومهای نورولژیک و پسیکولوژیک در آزمایشات مختلف به اثبات رسیده است[۲]؟
آیا میدانید که هشتاد درصد مواردی که به نام بیماری ام اس تشخیص داده میشوند در حقیقت به مصرف شیرین کننده‌ی مصنوعی آسپارتم مربوط بوده پس از قطع مصرف این ماده از هر ۴ نفر، ۳ نفر بهبود پیدا می‌کنند.
                                                                            ///////
مصرف شیرین کننده‌های مصنوعی برای بدن مضر- اگر نگوئیم خطرناک – می‌باشند. شیرین کننده‌های مصنوعی با این دو ادعا که برای بیماران دیابتی و همچنین برای افرادی که دارای اضافه وزن می‌باشند مفیده بوده به درمان این دو عارضه کمک خواهند نمود وارد بازار شدند. در این نوشته نشان خواهیم داد که هر دوی این ادعاها نادرست می‌باشند.
در حقیقت با تکیه براین دو ادعا شیرین کننده‌های مصنوعی این دو بازار عظیم را در اختیار گرفتنه تنها در امریکا میزان سود سالانه‌ی کمپانیهای تولید کننده‌ی این مواد به بیش از یک بیلیون دلار در سال می‌رسد.
شیرین کننده های مصنوعی برچند دسته می‌باشند از جمله:
ساخارین، سوکرالوز که با نام اسپلندا (Splenda) دربازار عرضه می‌گردد، آسولفم (Acesulfame) با نام سوئیت وان یا سانیت و استیویا (Stevia) که عصاره‌ی گیاهی طبیعی در امریکای لاتین می‌باشد اما اخیراً کمپانی‌های کوکاکولا و پپسی کولا دو فرم مصنوعی آنرا سنتز نموده‌اند.
اما از همه‌ی شیرین کننده های مصنوعی معروفتر و بسیار پرفروش‌تر آسپارتم Aspartame یا نوتراسوئیت می باشد که در اکثریت قریب به اتفاق نوشابه‌های غیرالکلی، آدامس‌ها، کولاها، شیرینی جات و غذاهای رژیمی و دیابتی وجود دارد.
همه‌ی شیرین کننده‌های مصنوعی به جز استیویا (عصاره‌ی گیاهی) بشدت سمی بوده عوارض مختلفی از جمله سرطان در بدن تولید می‌نمایند. سوکرالوز که در هنگام تهیه‌اش دو مولکول کلرین بکار میرود جذب ید در بدن را دچار اختلال نموده باعث کم کاری غذه تیروئید، سردرد، ناراحتی‌های معدی و اضافه وزن نیز می‌گردد. اما جای آنست که بیش از همه به نوتراسوئیت یا آسپارتم که بیش از ۹۵درصد بازار شیرین کننده های مصنوعی را به خود اختصاص داده بپردازیم.
ده درصد ساختمان نوتراسوئیت را متانول یا الکل چوب تشکیل داده و ۹۰ درصد بقیه از دو اسید آمینه‌ی فنیل آلانین و آسپارتیک اسید ساخته شده‌اند.
اگر چه فنیل آلانین و آسپارتیک اسید، اسیدهای آمینه بوده همه روزه توسط غذاهای مختلف وارد بدن ما می‌گردند اما زمانی که ایزوله گردیده و خارج از تناسب با اسیدآمینه‌های دیگر و به مقدار بیش از اندازه مصرف می‌گردند بصورت نورتوکسین (مواد سمی برای سلولهای مغز و دستگاه عصبی) عمل  نموده باعث تحریک سلولهای مغزی و در نتیجه ایجاد سردرد، تشنج، اضطراب، بی‌قراری، سرگیجه، حالت گیجی، حملات پانیک، لرزش، دپرسیون می‌گردند.
مصرف مقدار فراوان آسپارتم در مدت زمانی کوتاه باعث ازدیاد تعرق، ایجاد حس ترس و وحشت، طپش قلب، اضطراب و عصبیت می‌گردد.
متانول یا الکل چوب نیز سمی شناخته شده برای سلولهای عصبی است. مقدار بیشتر از آنچه که در نیمی از قوطی کوکاکولا وجود دارد خاصیت سمی برای بدن دارد. متانول قابلیت تبدیل خودبخودی به فرم آلدهید را دارد که تأثیرات سمی آن از جمله خاصیت سرطان زایی اش شناخته شده می باشد. سرطان سینه و پروستات را با فورم آلدهید ارتباط داده اند[۳].
اگر چه متانول نیز در برخی مواد غذایی طبیعی وجود دارد ولی هرگز نه بصورت اتصال به دو اسید آمینه (آنگونه که در آسپارتم موجود است) بلکه در طبیعت با موادی مانند فیبرهای غذایی همراه است. این فیبرها باعث می‌گردند متانول بدون شکسته شدن از روده خارج گردیده خاصیت سمی خود را بروز ندهد[۴].
دگیر ماده‌ی سمی موجود در آسپارتم دی کیتو پیپرازین (Diketo Piperazine) می‌باشد که خاصیت سرطان زایی شناخته شده ای دارد. این ماده در اثر تغییر ساختمان اسیدآمینه‌های موجود در آسپارتم در نتیجه‌ی تأثیر گرما د رهنگام حمل و نقل، یا بعد از گذشت مدت طولانی مثلاً نگهداری طولانی مدت در قفسه‌های مغازه‌ها بوجود میاید.
فورمیت سم دیگر موجود در آسپارتم می‌باشد که در اثر متابولیسم فورم آلدهید ایجاد می‌گردد. تجمع این سم در سلولهای بدن باعث کوری، آسیب کلیه‌ها، و صدمه‌ی همزمان به ارگانهای حیاتی گردیده می‌تواند به مرگ انجامد[۵].
آسپارتیک اسید یا دیگر اسیدآمینه‌ی موجود در آسپارتم محرک عصبی بوده و در انتقال پیامهای عصبی نقش دارد. میزان بیش از حد نیاز محرکهای عصبی در بدن میتوانند باعث تحریک سلولهای مغز تا سرحد مرگ آنها گردند. این نوع مواد را محرکهای عصبی سمی (excito toxins) نام گذاری کرده‌اند. اکسیتوتوکسین‌ها را در ایجاد پارکینسون و آلزایمر دخیل دانسته اند. اکسیتوتوکسین ها با تولید رادیکالهای آزاد در کل بدن باعث بوجود آمدن یا پیشرفت بیماریهایی مانند آرتروز، گرفتگی رگها، سرطان و… می‌گردند[۶،۷،۸].
خانمهای باردار باید از مصرف نوتراسوئیت مطلقاً خودداری نمایند. آزمایشات نشان داده‌اند که تجمع اسیدآمینه‌ی فنیل آلانین در خون جنین به ۶-۴ برابر رسیده می‌تواند باعث مرگ سلولی گردد[۹].
کودکان نسبت به سموم موجود در نوتراسوئیت (آسپارتم) حساستر بوده ممکن است دچار عوارض بازگشت ناپذیری مغزی گردند.
سایر عوارض جانبی آسپارتم شامل سردردهای میگرنی، تغییرات دربینایی، بی‌خوابی، توهم، ضعف حافظه، تغییرات رفتاری، تشنج و حملات صرعی، ضعف، دردهای مفصلی و اسهال گزارش گردیده‌اند.
میزان مصرف آسپارتم با میزان بالا رفتن تورمورهای مغزی ارتباط داده شده است[۱۰].
همچنین تومورهای مغزی در کودکان افرادی که آسپارتم مصرف می‌نمایند نیز به میزان بالاتری مشاهده گردیده است[۱۱،۱۲].
افزایش وزن و دیابت
اپیدمی ازدیاد وزن در سطح جهانی در بیست تا سی سال گذشته خلاف ادعای کمپانی‌های تولید کننده شیرین کننده های مصنوعی در مورد کمک این مواد به کنترل اضافه وزن را ثابت می‌کند.
 شیرینی یکی از مزه‌های اصلی است که توسط پرزهای چشایی در زبان حس گردیده بارساندن پیام‌های مربوطه به مغز باعث ایجاد فعل و انفعالات مختلف شیمیایی توسط آنزیمها، هورمونها و نوروترانسمیترها (Neuro transmiter) می‌گردد. از جمله این هورمنونها انسولین[۱۳] و پتین می‌باشند. هر دوی این هورمونها باعث تجمع چربی‌ در بدن می گردند.
انسولین چنانکه میدانید هورمونی است که در ساختن و ذخیره‌ی چربی از گلوکز موجود در خون نقش دارد. چون ترشح انسولین هنگام مصرف شیرین کننده‌های مصنوعی همراه با ازدیاد گلوکز خون نیست هیپوگلیسمی و یا سندرم انسولین اضافه در خون ایجاد گردیده باعث بالارفتن اشتها و افزایش میزان مصرف غذا می‌گردد.
آزمایشات نشان داده‌اند که مصرف قندهای مصنوعی بطور تدریجی و هربار بیش از سابق باعث پرخوری و افزایش میزان مصرف غذا گردیده و در نتیجه باعث ازدیاد بافت چربی و افزایش وزن بدن می‌گردند[۱۴].
علاوه براین، پاسخ طبیعی خوردن غذاهای قندی یا قندهای طبیعی این استکه اشتها را کم نموده در وعده‌ی غذایی بعدی نه تنها مصرف غذا بطور طبیعی کمتر می‌باشند بلکه مقداری از کالری اضافه‌ی مصرفی غذاهای قندی بطور اتوماتیک و پروگرام شده در بدن به صورت ایجاد حرارت و گرم نمودن بدن به کار می‌رود.
هردوی این عکس العملهای طبیعی بدن، با مصرف قندهای مصنوعی بطور تدریجی از بین میروند[۱۵].
در سال ۲۰۰۵ میلادی در یکی از دانشگاه‌های معروف تکزاس تحقیقی در مورد افرادی که نوشابه های حاوی آسپارتم می‌نوشیدند ارتباط مشخص بین افزایش وزن و چاقی و مصرف این شیرین کننده‌ی مصنوعی را نشان داد[۱۶].
بالا رفتن اشتها در اثر مصرف شیرین کننده ی مصنوعی آسپارتم  همچنین به واسطه ی کاهش سروتونین نیز میباشد. سروتونین نوروترانسمیتری است که عامل سیری و دست کشیدن از تناول غذا می‌باشد. مقدار اضافه برنیاز فنیل آلانین یا اسیدآمینه‌ای که در آسپارتموجود دارد باعث کاهش سروتونین می‌گردد. پائین رفتن سروتونین باعث مختل شدن پیامهای سیری به مغز گردیده با ایجاد هوس غیر قابل کنترل برای غذاهای مختلف باعث پرخوری و در نتیجه اضافه وزن می‌گردد[۱۷].
گلوکز یکی از مواد طبیعی مورد نیاز بدن می‌باشد که مانند هر ماده‌ی غذایی دیگر در بدن نقش خاص خود را ایفا می‌نماید. هر آنچه که در طبیعت بوجود نیامده باشد – از جمله شیرین کننده های مصنوعی – در بدن بعنوان ماده‌ی غذایی شناخته نشده باید متابولیزه گردیده دفع گردد و این خود باعث اختلال کار طبیعی بدن و ایجاد عوارض مختلفی که ذکر کردیم می‌گردد.
مزه‌ی شیرین قندهای مصنوعی با مزه‌ی قندطبیعی متفاوت بوده بنابراین میزان رضایت فراهم آمده از آنها متفاوت می‌باشد.
زمانی که بدن مواد غذایی لازم از جمله گلوکز و سایر قندهای طبیعی را به اندازه و نسبت مناسب با سایر مواد غذایی دریافت نمی نماید تمایل غیر طبیعی  و غیر قابل کنترل نسبت به مصرف شیرینی و مواد قندی در بدن تولید می گردد.
اگر چه بحث کالری و تأثیر آن در اپیدمی چاقی در جهان بحثی بخشاً نادرست بوده به کمیت غذا و نه کیفیت و چگونگی آن اشاره دارد ولی جالب توجه است بدانیم که مواد قندی دارای کالری برابر با پروتئین ها می‌باشند. اما جایگزین نمودن پروتئینها با پروتئینهای سنتز شده برای کنترل چاقی و همچنین دیابت که ارتباط مستقیم با اضافه وزن دارد بسی دور از ذهن می‌نماید.
جایگزین نمودن قندهای طبیعی با شیرین کننده‌های مصنوعی برای کنترل چاقی و اضافه وزن و دیابت همانقدر نادرست و بی‌معناست که جایگزین نمودن پروتئینهای طبیعی با پروتئینهای مصنوعی برای منظوری مشابه.
طبیعی است که منظور از این مقاله تبلیغ مصرف قند و شکر که خود اشکال تغییر شکل یافته‌ی عصاره گیاهان طبیعی می باشند نیست ولی مصرف شیرین کننده‌های مصنوعی عوارض خطرناکی برای سلامتی به همراه دارد که مصرف آنها را مطلقاً غیرقابل توجیه می‌نماید.
تبلیغاتی که درباره پیشگیری و درمان چاقی درمورد شیرین کننده های مصنوعی وجود دارد درباره دیابت و تأثیر در پیشگیری و درمان این بیماری نیز بکار میرود. ولی چنانکه ذکر گردید افزایش انسولین و ایجاد هیپوگلیسمی (و در نتیجه‌ی ان ازدیاد اشتها به مصرف غذا بخصوص مواد قندی)، از بین بردن بالانس هورمونی و اضافه وزن در حقیقت بیماری دیابت را وخیم‌تر می‌نماید.
و این همه علاوه بر خواص سمی شیرین کننده های مصنوعی است که بطور کلی بدن را از حالت بالانس و هوموستازی خارج نموده زمینه را برای بروز یا وخامت بیماریهای مختلف فراهم می‌نماید.
حس چشایی مانند تمام حواس دیگر خاصیت تربیت پذیری دارد. بدین معنا که مثلاً اگر برای مدتی نمک را از غذای خود حذف نمائید مصرف نمک به میزان سابق شور چشیده خواهد شد. این مسئله در مورد مزه‌ی شیرینی نیز صادق است. شیرین کننده های مصنوعی صدها برابر شیرین تر از مزه‌ی قند بوده پرزهای چشایی را به میزان بالای شیرینی عادت داده اشتهای افراد برای مواد قندی هرچه بیشتر را بالا می‌برند.
تبلیغ جایگزین شیرین کننده های مصنوعی به جای قند طبیعی در غذای اشخاصی که به بیماری دیابت دچار می‌باشند این تصور نادرست را در ذهن بوجود میاورد که بیماری دیابت از مصرف قند فراوان بوجود آمده و عدم مصرف قند به کنترل یا درمان این بیماری کمک می‌نماید. اگر چه مصرف قند و شکر سفید به میزان بالا در رژیم غذایی روزمره ناسالم بوده زمینه را برای ابتلا بیماریهای مختلف از جمله دیابت فراهم میسازد اما نباید فراموش نمود که بیماری دیابت هم مانند بیماری‌های دیگر حاصل مجموعه‌ی ناسالم تغذیه و نوع زندگی بطور کلی می‌باشد. تبلیغ مصرف شیرین کننده های مصنوعی به جای قند تلویحاً این پیام را با خود دارد که شخص دیابتی میتواند مثلا شیرینی که از آرد سفید و روغن مایع و رنگها و اسانسهای مصنوعی تهیه شده باشد را با خیال راحت مصرف کند. اگر شیرینی بکار رفته در آن از شیرین کننده های مصنوعی باشد.
مصرف غذاهای تغییر شکل یافته، افزودنی‌ها، چربیهای حیوانی، مصرف مواد حیوانی، روغنهای مایع، فست فودها به همان اندازه عامل بیماری دیابت می‌باشد که مصرف قند و شکر تصفیه شده فراوان در غذای روزمره و همه‌ی این عوامل همانقدر در ایجاد سایر بیماریهای انسان نقش بازی می‌نمایند که در بوجود آوردن بیماری دیابت. علاوه بر همه‌ی اینها شیرین کننده های مصنوعی بطور کلی در مواد«غذایی»ای به کار میروند که خود برای بدن مضر یا در بهترین حالت بی‌فایده بوده و باید از بدن دفع گردند. بهترین  مثال نوشابه‌های مختلف غیرالکلی می‌باشد که بیشترین میزان استفاده از شیرین کننده‌های مصنوعی را به خود اختصاص می‌دهند. مصرف این نوشابه‌ها بعد از سنتز قندهای مصنوعی بخصوص آسپارتم چندین برابر افزایش پیدا نمود ولی این نوشابه ها چه با آسپارتم شیرین شده باشند و چه با قند و شکر به اصطلاح طبیعی به هر صورت برای بدن بسیار مضر بوده و جز مقداری آلومینیوم سمی، مواد رنگی از جمله رنگ کارامل که سرطان زایی آن به اثبات رسیده، آب گازدار، کافئین و تعدادی افزودنی و نگهدارنده‌های شیمیایی در قوطی آلومینیومی چیز دیگری به بدن انسان عرضه نمی‌کنند. آلومینیوم چنانکه اطلاع دارید در ایجاد بیماری آلزایمر نیز نقش دارد.
سئوال اینجاست که چرا اصلاُ باید کوکاکولا یا امثال دیگر مواد غذایی که در آنها شیرین کننده های مصنوعی به کار میروند را مصرف نمود.
غذا در طبیعی ترین و اولیه ترین شکل آن و حتی الامکان بصورت خام باید مصرف گردد. هرآنچه غیر از این، سمی بوده و باید از بدن دفع گردد. غذای انسان مانند غذای همه‌ی موجودات دیگر در طبیعت تولید میشود نه در جعبه و قوطی و بصورت بسته بندی‌ کارخانه‌ها و لابراتوارها. تنها غذایی در بدن هضم و جذب می‌گردد که طبیعی بوده توسط بدن شناخته گردد. هرچیز غیرازاین از نظر بدن سمی بوده و باید که دفع گردد. پروسه‌ی دفع سموم نیازمند مصرف نیروی حیاتی بدن بوده بار کبد و کلیه‌ها را افزایش میدهد. تکرار مصرف سموم به خستگی کبد انجامیده مواد سمی در بدن جمع و ذخیره گردیده بدن را از حالت هوموستازی و بالانس خارج کرده نهایتاً بیماری‌های مختلف را بوجود میاورد.
تنها راه کنترل دیابت و اضافه وزن مصرف غذاها بصورت طبیعی، اولیه و بدون دستکاری در آنها می‌باشد. مصرف فراوان مواد گیاهی بخصوص سبزی ها اگر تا حد امکان بصورت خام نیز استفاده گردند بهترین درمان برای نه تنها دیابت و اضافه وزن بلکه بسیاری دیگر از بیماریها می‌باشند.
طبیعیت برای ارضاء حواس ما مزه‌ی شیرین را در گیاهان مختلف به زیباترین، سالم‌ترین و بهترین صورت برای ما فراهم آورده است. تنها این نوع شیرینی است که برای بدن قابل استفاده بوده بر نیروی حیاتی بدن می‌افزاید.
شیرین کننده های مصنوعی سمومی هستند که در ازای آلوده کردن بدن ما و زمین و آب و خاکمان سودهای کلان به جیب تولید کنندگان آن سرازیر می‌کنند.
دکتر زرین آذر
دارای بورد تخصصی در دستگاه گوارش، کبد و بیماری‌های داخلی
متخصص تغذیه
کالیفرنیای جنوبی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                               Artificial sweeteners, References

1)  Aspartame, “Decision of Public Board of Inquiry”, Sep.30, 1980 Dep. of Health& Human Services Food & Drug Administration. www.sweetpoison.com/articles/pdfs/fdapetition.pdf.

2) Magnuson BA, Burdock GA, et al (2007) “Aspartame; a safety evaluation base on current use levels, regulations, and toxicological and epidemiological studies.” Crit. Rev .Toxicol. 37(8):629-727

3) Schwartz, G.R. “ Aspartame and  breast and other cancers.”  West J Med (1977)

4) Bowen, J, Aspartame toxicity& methanol, ethanol, pectin, methyl alcohol www.321reciepes.com/aspartame.html

5) Sejersted,O.M., Jacobson,D. Overbo,S,  “ Formate concentration in plasma from patients poisoned with methanol”,  Acta med scand 213(1983): 105-110

6) Fichtischere,S, Breuers, …  “ C-Reactive protein level determine systemic nitric oxide bio-availability in patients with coronary artery disease, “  /Eur Heart J. vol.25, no 16 ( Aug 2004): 1412-18

7) Russell Blaylock, M.D. Excitotoxins; The Taste That Kills,  Health Press ( NM), 2006

8 ) Napoli, C. , Sica, V., Denigris, “ Sulfhydryl angiotensin converting enzyme inhibition induces sustained reduction of systemic oxidative stress and improves the nitric oxide pathway” Am Heart J. vol. 148,  No.1 (July 2004):e5

9) Kerr,G.R., Waisman, H.A. “Trans-placental ratio of serum-free amino acids during pregnancy in the Rhesus monkey; Amino Acid Metabolism & Genetic Variation, New York: Mc Graw Hill, 1967

10) Olney,J.W., Farber,N.B., Spitznagel, E and Robbinss, L.N. “ Increasing brain tumor rates: Is there a link to Aspartame?” J.Neuropathol.exp Neurol 55(1996):1115:23

11) National Cancer Institute SEER Program Data,  Jellinger, K.E. et al, “Primary central nervous system lymphomas: an update” J Nut cancer inst 84(1992);414-422

12) Luis Elsas Testifies before congress. Animals developed brain tumors

13) Jang, H.- J., Kokorashvili, Z.; Theodorakis, M.J. et al, 2007 “Gut-expressed gustducin and taste receptors regulate secretion of glucagon-like peptide-1” Proceedings of the national academy of science 104(38):15069-15074, 2007

14) Ibid

15) Swithers SE, Davidson TL (2008).  “A role for sweet taste; Calorie predictive relations in energy regulation by rats.: Behav Neuro Sci 122(1): 161-73

16) DeNoon, Daniel J. Reviewed by Charlotte Grayson Mathis M.D. “ Drink More Diet Soda, Gain More Weight? : Overweight risk soar 41% with each daily can of diet soft drink” www.webmd.com/diet/news/2005 0613/drink_more_diet_soda_gain_more_weight) Web MD medical news(2005)

17) Chen, L.N. , and Parham, E.S. “ College students’ use of high -intensity sweeteners is not consistently associates with sugar consumption” , J Am Diet Assoc. 91(1991): 686-90

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Other References:

1) Betty Martini, M.D., “ Aspartame: No Hoax, crime of the century( Front group in violation of title 18, section 1001 when they lie about the Aspartame issue and stumble others)”, Mission Possible International ( Jul. 18, 2004) www.wnho.net/aspartame_no_hoax.htm.

2) Sweet Misery; The Horors of Aspartame revealed in documentary

3) Aspartame disease: An FDA-Approved Epidemic

4) Aspartame can harm your health

 

 

Share on Facebook