من ۴۴ ساله هستم و از ۱۸ سالگی به اختلال دوقطبی مبتلا بودهام و ۲۷ سال دارو مصرف کردهام. هشت سال گیاهخوار بودم و شش ماه است که خامگیاهخوار شدهام. یک ماه پیش لغزش داشتم، اما اکنون خامگیاهخوار مطلق هستم. در این شش ماه مقدار داروهایم بسیار کمتر شده است.
در اوایل خامگیاهخواری با ۱۲۰ عدد دارو اقدام به خودکشی کردم و معدهام را شستشو دادند، اما پس از آن خامگیاهخواری را ادامه دادم و در این شش ماه دیگر افکار خودکشی به سراغم نیامده است.
در دوران پختهخواری، به مدت ۱۰ سال سالی دو بار در بیمارستان اعصاب و روان بستری میشدم و شوک الکتریکی دریافت میکردم. داروهای قوی مصرف میکردم و دچار توهم امام زمانی میشدم. پس از ترخیص نیز دوباره یا اقدام به خودکشی میکردم یا با افکار خودکشی بستری میشدم.
بعدها با برنامه ۱۲ قدم آشنا شدم و هشت سال روی آن کار کردم و دیگر خودکشی نکردم. سپس خامگیاهخوار شدم، اما چون با سمزدایی و لغزش آشنا نبودم، دچار لغزش شدم و دوباره به توهم امام زمانی رفتم که با دارو بهبود پیدا کردم. پس از آن از قطع داروها ترسیدم و به گیاهخواری برگشتم. در این مدت داروهایم کمتر شد و دیگر دچار توهم امام زمانی یا خودکشی نشدم.
اکنون شش ماه است که خامگیاهخوار مطلق هستم، داروهایم بسیار کمتر شده و روزه آب نیز گرفتهام. همچنین ۲۷ کیلوگرم کاهش وزن داشتهام.
با این حال از قطع کامل داروها میترسم، زیرا نگرانم دوباره دچار توهم امام زمانی شوم و متوجه رفتارها و اتفاقات اطرافم نباشم. هنگام توهم، دچار جنون و بیقراری شدید میشوم و حال بسیار بدی پیدا میکنم.
اکنون زیر نظر پزشک ترک اعتیاد و روانپزشک هستم و داروهایم بسیار کم شده است. میخواهم بدانم بهتر است داروها را کاملاً قطع کنم یا تا آخر عمر مقدار کمی دارو مصرف کنم.
