باسلام
پیشاپیش بابت مفصل بودن متنم پوزش میطلبم.
پسری ۳۲ ساله هستم که در سن ۷ سالگی چشمام ضعیف شد و علتش سفید شدن عصب چشمم بود، ۷ سال بعد در سن ۱۴ سالگی رفته رفته ضعف سیستم عصبی به کل بدنم کشیده شد و بیشترین تاثیرش رو روی پاهام گذاشت و حدود ۶ ماه فلج شدم، دستام ضعیف شدن و ماهیچههای انگشت دستم لاغر و ضعیف.
پس از این ۶ ماه رفته رفته توان پاهام در حد اینکه بتونم راه برم برگشت و حدود ۱۸ ساله که ثابت مونده، عدم تعادل، ضعف پاها به شکلی که لنگ میزنم در راه رفتن و لاغری انگشتان دست تو این ۱۸ سال که از شروع بیماریم میگذره همراهم هست.
تنها دارویی که تجویز شد کورتون و در ادامه باکلوفن بود، در حالی که عکسهای ام ار ای هیچ چیزی نشون نمیدادن و هیچ تشخیص قطعی داده نشد ومن هنوزهم از نام بیماری خودم بیخبرم. تمام روشهای درمانی رو امتحان کردم و تنها درمانی که امتحان نکردم مبحث تغذیه هست.
من تنها عضو فامیل نیستم که به این بیماری دچار شده، پسر عموم در سن ۱۴ سالگی همین مشکل براش پیش اومد به شکلی حادتر و حدود ۲۵ ساله که روی ویلچره.
چیزی که دکترها مطمئن هستن ارثی بودن این بیماریه.
سوالاتی که دارم:
آیا تغذیه میتونه روی این مدل بیماریها تاثیر بذاره؟
آیا ضعف رشتههای عصبی که کل بدن رو در برگرفته و ژنتیکی به نسل بعد هم ممکنه منتقل بشه اصلا قابل درمان هست؟
سعی کردم تا جایی که میشه مختصر بگم و بسیار سپاس گذارم بابت وقتی که میذارین.
سپاس فراوان
سپاس فراوان
